Częste objawy chorobowe

Przede wszystkim należy wiedzieć, że na bardzo dużą liczbę najróżniejszych chorób przypada stosunkowo niewiel­ka liczba objawów, a więc ten sam objaw może występwać w wielu cho­robach. I właśnie głównie dlatego le­karz, nawet bardzo doświadczony, nie może nieraz z miejsca postawić do­kładnej diagnozy, lecz musi najpierw przeprowadzić specjalne badania.

Na przykład objaw ?ból brzucha” może być wywołany przez nie mniej niż sześć­dziesiąt różnych przyczyn, z których żad­na nie należy do jakichś wyjątkowych rzadkości. Wśród nich kryje się jednak dziesięć procesów chorobowych, w któ­rych zachodzi konieczność przeprowa­dzenia natychmiastowej operacji. Mówi się wówczas o ?brzuchu ostrym chirur­gicznie”.

Objawy takich procesów są w zasadzie typowe:

  • Częstym objawem jest też uczucie do­jmującego strachu.

Istnieje jednak jeszcze około dziesięciu chorób, które mają objawy podobne do wyżej wymienionych, ale nie wymagają natychmiastowej interwencji chirurgicz­nej. Mówi się wtedy o ?brzuchu ostrym internistycznie”. Teraz łatwo zrozumieć, dlaczego szybkie postawienie diagnozy jest czasem rzeczą trudną nawet dla fa­chowca.

Przykłady schorzeń, których objawem jest m.in. brzuch ostry chirurgicznie:

  • ostre zapalenie wyrostka robaczkowe­go,
  • ostry skręt jelit,
  • przedziurawienie żołądka lub jelita,
  • ostre żółciowe zapalenie otrzewnej,
  • pęknięcie jajowodu przy ciąży poza­macicznej.

Przykłady schorzeń, w których objawem jest m.in. brzuch ostry internistycznie:

  • ostre zapalenie trzustki,
  • kolka wątrobowa,
  • kolka nerkowa,
  • ostre zapalenie żołądka lub jelita,
  • bóle brzucha na tle alergicznym.

Inne schorzenia, nie mające nic wspól­nego z brzuchem, jak zapalenie płuc, zapalenie opłucnej żebrowej czy nawet zawał serca mogą, promieniując, pozoro­wać ?ostry brzuch”. Mając do czynienia z osobą, u której występują takie objawy, należy oczywi­ście bezzwłocznie powiadomić lekarza. Większość ludzi zresztą właśnie tak robi, ponieważ stan chorego budzi zaniepoko­jenie skłaniające do natychmiastowego działania.

Istnieją jednak również inne objawy cho­robowe, które wprawdzie nie wywołują takiego zaniepokojenia jak ?ostry brzuch”, ale mimo to wymagają skonsul­towania się z lekarzem. Radzimy więc trzymać się tu pewnych ogólnych zasad, które obecnie podamy. Zwrócenie się do lekarza o przeprowa­dzenie badań i poradę jest wskazane w następujących przypadkach:

A. W razie pojawienia się jakichś dolegliwości, które dotychczas nie występowały, a tym samym nie zostały zdiagnozowane, na przykład takich jak:

  • bóle głowy, kończyn, stawów, pleców, brzucha, bóle w klatce piersiowej – nawet jeśli nie są silne, ale powtarzają się lub trwają dłużej;
  • zmiany w odczuwaniu łaknienia, tzn. wilczy głód lub brak apetytu; niezwykła ochota na jakieś produkty lub przeciw­nie – niechęć do nich;
  • zmiany w odczuwaniu pragnienia, tzn. zwiększona lub zmniejszona potrze­ba przyjmowania płynów;
  • duży spadek wagi ciała; ? ? duży wzrost wagi ciała;
  • uczucie zmęczenia, spadek napięcia mięśniowego;
  • nadmierna senność;
  • bezsenność, niepokój, nerwowość;
  • zaburzenia w krążeniu krwi, zwłasz­cza nasilające się;
  • kołatanie serca, zaburzenia rytmu ser­ca lub inne dolegliwości sercowe, zwłasz­cza jeśli trwają dłużej lub powtarzają się;
  • uczucie duszności, braku tchu;
  • utrzymujący się dłużej kaszel;
  • utrzymująca się dłużej czkawka;
  • dolegliwości ze strony układu tra­wiennego – kwaśne odbijanie, wzdęcia, niestrawność, zaparcie, biegunka, nietolerowanie potraw, które wcześniej były tolerowane;
  • zaburzenia równowagi, zawroty gło­wy;
  • osłabienie funkcji jakiegoś zmysłu;
  • impotencja lub oziębłość płciowa bez wyraźnych przyczyn;
  • brak miesiączki lub zmiany w rytmie czy intensywności miesiączkowania;
  • świąd;
  • duże zmiany skórne, wypadanie wło­sów lub ich nadmierny rozrost;
  • pierwsze wystąpienie reakcji alergicz­nych;
  • zmiany w sferze psychiki.
  1. W razie przedłużania się okresu rekonwalescencji w niegroźnych na ogół chorobach, takich jak: infekcje grypowe, katar, nieżyt oskrzeli itp.
  2. W razie wszelkich innych zmian, które subiektywnie nas niepokoją, których diagnozę chcielibyśmy uzyskać i które uznajemy sami za wymagające leczenia.

Osoby, które trzymając się tych zasad, wystarczająco wcześnie uzyskują diagno­zę, mają przeważnie szansę na wyleczenie się prostymi, naturalnymi metodami, ta­kimi jak: zmiana trybu życia lub sposobu odżywiania się, jakaś przemyślana kura­cja czy zabiegi wodne. Abstrahując od nagłych, ostrych schorzeń, można powie­dzieć, że konieczność sięgnięcia po cięż­szą broń medyczną zachodzi zazwyczaj wtedy, gdy pacjent przegapił odpowiedni moment, to znaczy zlekceważył ciągle występujące objawy, zamiast od razu zwrócić się do lekarza.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.